Een toevallige ontmoeting en een zwaar auto-­ongeluk. Iemand die een kaartje achterlaat. Toen in Hugo’s leven alles leek mis te gaan, waren het deze gebeurtenissen die hem een nieuw pad op stuurden. Zij waren nodig om uiteindelijk de ­beslissing te kunnen nemen waarvoor hij al vele jaren stond.

Even voorstellen: Hugo (37), een goed ogende, slimme, voorkomende man. Heeft werk dat hij plezierig vindt, is getrouwd en vader van twee jongens, 7 en 4 jaar. We schrijven 1993.

Een Stier

Hugo woont met zijn jonge gezin in Katwijk. Heeft een goede baan in het advieswerk. Hij kookt graag in het weekend en gaat vaak met zijn jongens op pad. Daar geniet hij intens van. Vaak neemt hij zijn oudste zoon mee naar hun moestuin verderop, bakt met oudjaar oliebollen met zijn vader en loopt elke week hard met een vast ploegje vrienden. ’s Zondags naar oma, in de zomer met z’n allen naar Frankrijk. Een knus, stabiel leven. Dat past goed, want Hugo is een Stier. En Stieren houden van stabiliteit.

Koerswijziging

Het is 2015. Ik kom Hugo (59) tegen. Een leuke, attente man, die evengoed vinnig uit de hoek kan komen. Zelfstandig ondernemer, reiziger, vader, alleenwonend.

Een grondige verandering. Na een carrière in de consultancy en headhunting, is Hugo voor zichzelf gaan werken, in de schuldhulpverlening. Hij heeft in 2004 zijn huwelijk verbroken, is in Den Haag gaan wonen en een nieuw leven begonnen. Als ik hem wel eens ontmoet, is hij op weg naar een date, naar de sportschool of djembé-les. Hij is de vader gebleven die veel op pad gaat met zijn zoons, en graag voor hen en vrienden kookt. Maar hij heeft ook twee West-Afrikaanse vluchtelingen onder zijn hoede, maakt gebruik van alles wat de stad te bieden heeft en leidt een druk sociaal leven. Het leven van een single, homoseksuele man.

Benauwdheid

Een plotselinge ommekeer? “Nee, dat kwam natuurlijk niet uit de lucht vallen. Ik was al lang bezig met onderzoeken wie ik nu eigenlijk was. Ik wist altijd al wel dat ik homoseksueel was, maar ben toch getrouwd. Omdat ik verliefd werd en een gezin wilde. Die twee stukken van mij bestonden naast elkaar. En ik was echt gelukkig, toen ik kinderen kreeg. Ik leefde met het ‘besluit’ dat ik getrouwd was en negeerde mijn andere gevoelens. Maar langzaamaan ging het wringen. Ik voelde dat dit leven niet meer paste, een soort benauwdheid overviel me, ik kon mezelf er niet in kwijt. Maar ik vond het zó moeilijk eruit te stappen. Ik heb er jaren over gedaan die beslissing te nemen. Jaren.”

De geest uit de fles

“Het keerpunt kwam toen ik een spirituele reis naar Egypte maakte. Onder mijn reisgenoten trof ik mensen met wie ik kon praten over mijn homoseksualiteit. Er was begrip. Dat was in feite mijn coming out. Toen ik het bij thuiskomst mijn vrouw vertelde, was de geest uit de fles. De gebeurtenissen volgden elkaar daarna als vanzelf op, ik kon niet meer anders dan de stap zetten om weg te gaan. Het was het meest dramatische en pijnlijke wat ik tot nu toe heb meegemaakt.”

Een ongeluk, een ontmoeting, een kaartje

Het woord ‘spiritueel’ valt, en ik wil er meer van weten. “Omdat ik een leven leidde dat wrikte, ging ik op zoek naar de oorzaak en naar verlichting. Door een enorme schok – een zwaar auto-ongeluk – kwam ik met ‘spiritualiteit’ in aanraking. Ik heb er niet naar gezocht, maar ben er min of meer naartoe geleid. Juist ervóór had ik een werkafspraak met iemand die zei een spirituele praktijk te beginnen, een toevallige ontmoeting. Hij gaf me zijn kaartje en ik maakte een afspraak. Dacht: misschien brengt het me verder.”

Hugo Kruijt

Tot as

Die afspraak was toevallig de dag na het ongeluk, en is achteraf mede beslissend geweest voor wat volgde. “Ik was net aan de dood ontsnapt, het ging niet goed met het bedrijf waar ik werkte, mijn huwelijk benauwde me. Alles brokkelde af. ‘Je leven moet eerst tot as worden teruggebracht, voordat je weer kunt gaan bouwen‘ hield de man me tijdens het consult voor. Dat heb ik in gedachten gehouden. Maar dat niet alleen. Het bezoek was ook aanleiding de spirituele kant van het leven te gaan onderzoeken. Ik kwam in aanraking met meditatie, magnetiseren, reizen naar bijzondere, energierijke plekken. Dat heeft me veel goed gedaan, maar me wel een richting op gestuurd die mijn vrouw niet wilde gaan. Ook dat heeft ons uiteindelijk uit elkaar doen gaan.”

Bij een vriend op de bank

Dan ben je een Stier die van stabiliteit houdt en neem je een beslissing die alles op losse schroeven zet. “Het was innerlijke noodzaak, onvermijdelijk. En ja, hoe ging het verder: een tijdje bij een vriend op de bank. Toch al snel een appartement gevonden, midden in het Haagse centrum. Weg uit Katwijk naar de anonimiteit van de grote stad, zodat er geen bekenden waren die me mijn besluit zouden nadragen. Met pijn, verdriet, gemis, schuldgevoel. Maar ik voelde ook al wel de vrijheid van alleen zijn, de mentale en fysieke ruimte.”

Als vanouds

“Hoe ik me door die eerste tijd heen heb geworsteld? Door een stukje van m’n oude leven in stand te houden. Ik ging in het weekend als vanouds koken, vierde de verjaardagen, Sint en Kerst samen met ex-vrouw en kinderen. Misschien was dat om mijn eigen pijn te verzachten, maar ook om te helpen, om bij de kinderen te zijn en weer even de gezelligheid te voelen die ik miste. De kinderen, ze waren toen 18 en 15, konden de verandering niet goed geloven in het begin. Ze kwamen ook zelden bij me, daarom ging ik naar hén toe. Dat is wel veranderd, we hebben een heel goede band opgebouwd, we zijn zeer betrokken bij elkaar. Ze hebben me geaccepteerd zoals ik ben.”

In de pubertijd

Van een veilig huwelijk naar de mannenliefde. “Had je ervaring?”, vraag ik hem. “Nee, helemaal niet, het was alsof ik weer in de pubertijd was. Ik moest de regels van het (behoorlijk harde) homoleven nog leren kennen, leren dat het vaak niet zozeer om affectie gaat, maar om seks. Warmte en aandacht zijn van een andere orde. Ik ging aan het daten, want wilde graag een relatie, maar werd nogal eens teleurgesteld. Het waren soms pijnlijke ervaringen, een harde leerschool. Ik heb de juiste man nog niet gevonden.”

Schuldhulpverlening

Een gevoelige man, maar vergis je niet. Hugo heeft ook een scherp zakelijke kant. Toen hij voor zichzelf begon in 2001 was dat in de wereld van de personeelswerving. Hij was er goed in, maar zocht toch een socialere invalshoek. En vond die in de schuldhulpverlening, mensen en bedrijven helpen bij hun financiële problemen. “In het werk combineer ik nu de zakelijke en spirituele kant van mezelf. Ik luister naar iemand, probeer me in te leven, maar ik zoek ook naar oplossingen, onderneem stappen, die soms minder prettig zijn, en waarmee ik mensen soms hard confronteer. Maar dat leidt wel tot rust, overzicht en inzicht voor iemand.”

Vluchtelingen

In ruim tien jaar heeft Hugo zijn leven opnieuw ingericht. En daarin volop ruimte gelaten voor anderen. Toen hij vier jaar geleden een reportage in het NRC las over twee jonge vluchtelingen uit Benin en Guinee Bissau, raakte hem dat. Gevlucht en uiteindelijk in Nederland gekomen toen ze 15 jaar waren, ouders vermoord en omgekomen, inmiddels boven de 18, maar zonder papieren.

Hij spoorde ze op, kwam met ze in contact en steunt ze nu op allerlei manieren. “Ik geef ze een familiegevoel, ze zijn welkom, ze kunnen bij me terecht, we vieren feestdagen. En we praten met elkaar, zij vanuit hun islamitische, ik met mijn christelijke achtergrond, over wat er gebeurt in de wereld. We laten onze eigen kanten zien, maar we hebben er nooit onenigheid over. We respecteren elkaar.”

Kijken naar de toekomst

“Ik heb de laatste jaren geleerd te reflecteren op de dingen die gebeuren en waaróm ze gebeuren. Dat is soms confronterend, maar ook relativerend. Ik merk nu dat ik behoefte heb aan meer rust en contemplatie, ik wil weg uit mijn drukke woonomgeving, mis een tuin. Is dat omdat ik ouder word? Misschien, maar vooral omdat ik daar de innerlijke behoefte toe voel. Ik denk niet zwaar over ouder worden. Ik hoop de komende jaren met een partner te delen, en ik zal altijd wel blijven werken, reizen, vrienden om me heen verzamelen. En natuurlijk zorgen dat huis en haard in orde zijn. Want deze stier gedijt het best met stabiliteit.”

icon-pdfDownload de PDF